LOGLINE:
W rodzinie, gdzie przemyt to styl życia, droga zawodowa Olgi wydaje się przesądzona. Jednak surrealistyczna podróż pociągiem przez polsko-ukraińską granicę zmusza ją do konfrontacji z absurdami jej świata, pomagając jej odkryć swoją prawdziwą tożsamość i uwolnić się spod władzy opresyjnej matki.
GATUNEK: Dramat rodzinny z elematami komedii i odrobiną maginczego realizmu
ETAP: Napisany scenariusz
DŁUGOŚĆ: 85 min.
FORMAT: kolor, 16:9
Schowane w stanikach, rajstopach i skarpetkach, pod sufitem i w podłodze, tysiące papierosów codziennie podróżują pociągiem przez Ukraińsko-Polską granicę. Czy trwa wojna czy nie, przemyt pozostaje źródłem utrzymania dla wielu rodzin mieszkających przy granicy. Przemytnicy w pociągu to głównie kobiety – mężczyźni są zajęci „większymi” interesami.
Olga (19), Nadia (56) i Luba (78) to córka, matka i babcia, a przemyt papierosów to ich mały rodzinny biznes. Poznajemy je w momencie, gdy Olga, najmłodsza w rodzinie, ma przejąć interes, w końcu pozwalając matce i babci przejść na emeryturę. Olga czekała na tę chwilę bardzo długo. Jej relacja z matką balansuje między miłością a nienawiścią, i jest oparta na dyktaturze i kontroli. Ten wzorzec jej mama przejęła oczywiście od babci… Olga jest zmęczona niekończącą się międzypokoleniową walką pod tytułem „matka wie lepiej”. Chce wreszcie żyć na własnych zasadach.
Olga musi tylko przejść przez swój “próbny” dzień – co oznacza, że musi przemycić pierwszą partię papierosów bez pomocy (choć oczywiście pod ścisłym nadzorem). A jeśli wszystko pójdzie gładko, będzie mogła podróżować sama i zarabiać własne pieniądze.
Jeśli tylko wszystko pójdzie gładko”, podkreśla Nadia tonem, którego często używała kiedy pracowała jako nauczycielka geografii w szkole. Nadia nie specjalnie wierzy, że Olga da radę – według niej jest zbyt nieostrożna i niedojrzała. Nadia wciąż nie może pojąć, jak jej córka w tym wieku (19 lat!) może marzyć o zostaniu projektantką mody… Jeszcze fryzjerką czy krawcową, ale to… Dla Nadii i Luby to wyraźny znak niedojrzałości – marzenia muszą być chociaż trochę realistyczne.
Olga nie ma odwagi się sprzeciwić matce. Zamiast tego ucieka w swoją wyobraźnię – wymyśla surrealistyczne, oryginalne kostiumy do swojej wyimaginowanej kolekcji, inspirowane elementami, które obserwuje w pociągu.
Obawy Nadii szybko się potwierdzają. Pierwsza samodzielna próba przemytu Olgi nie idzie zgodnie z planem.Oszukana przez mafię, która kontroluje przemytniczki, nieświadomie zmienia się ze zwykłej przemytniczki papierosów w przemytniczkę… narkotyków – narażając całą rodzinę na ryzyko więzienia.
Lawirując między molestowaniem a kłamstwami, Olga musi polegać na całej swojej kreatywności, żeby znaleźć wyjście. Myśli, że znalazła idealną kryjówkę – w walizce Martyny (42), która jest rzadką “zwykłą” pasażerką, która nic nie przemyca. Olga jest zmuszona spędzić więcej czasu w przedziale Martyny i obie kobiety nieoczekiwanie się zbliżają. Pochodząc z zupełnie innych światów, rozpoznają w sobie coś znajomego – obie są córkami kontrolujących matek. Martyna to pierwsza osoba, która nie wyśmiewa marzeń Olgi jako dziwacznej fantazji.
Ale ich nowostworzona przyjaźń łatwo się kruszy – gdy pociąg zbliża się do granicy, Martyna nagle odkrywa papierosy w swojej walizce. Olga nie ma dużo czasu, żeby znaleźć nową kryjówkę na towar. Wpada w panikę, a jej wyobraźnia wymyka się spod kontroli – kolorowe wizje ustępują miejsca mrocznym, surrealistycznym koszmarem. To, co kiedyś było jej ucieczką, staje się pułapką.
Gdy pociąg zbliża się do granicy, wydaje się, że cała nadzieja jest stracona. Ale właśnie wtedy, gdy nikt w nią nie wierzy, Olga nagle odnajduje w sobie siłę, która zaskakuje nawet ją samą. Z pewnością manewruje przez kontrolę graniczną i bezbłędnie przewozi partię. Jest gwiazdą. I po raz pierwszy Nadia rozumie, że uczennica przerosła nauczycielkę.
Kiedy nadchodzi ranek i pociąg dociera na pierwszą stację po polskiej stronie, gdzie wszyscy przemytnicy zazwyczaj wysiadają, Olga zostaje w pociągu i zamierza jechać dalej. Po raz pierwszy w życiu czuje się na tyle silna, by sprzeciwić się matce i podążyć za marzeniem, które kiedyś wydawało się nieosiągalne.
Kontakt:
email: topor.s@gmail.com
tel: +48 798 649 043 (incl. whatspapp)